poniedziałek, 14 lutego 2011
Kobieta i władza - bolesny proces integracji. Kwestia równouprawnienia kobiet w polityce
Kwestia równouprawnienia kobiet w polityce jest obecnie coraz częściej poruszanym tematem w debacie publicznej. Podnoszą się głosy wskazujące na konieczność przyjrzenia się bliżej temu problemowi i podjęcia konkretnych kroków, jako wymogu wpisanego w postępującą demokratyzację społeczeństwa. W swojej pracy poruszę kilka podstawowych zagadnień związanych z tym tematem, zaczynając od krótkiego przedstawienia sytuacji partycypacji kobiet we władzy na przykładzie polskiego parlamentu oraz Parlamentu Europejskiego. Następnie przejdę do przytoczenia wyników badań opinii publicznej na temat udział kobiet w gremiach politycznych oraz społecznych oczekiwań z nim związanego. Kolejnym zagadnieniem, najszerzej omówionym, jest próba poszukiwania odpowiedzi na pytanie o przyczyny niskiego stopnia feminizacji polityki. Na zakończenie zaprezentowane zostały instytucjonalne metody zwiększania partycypacji kobiet z uwzględnieniem perspektywy zarówno ich zwolenników jak i przeciwników.
wtorek, 17 sierpnia 2010
Bond i dziewczyna Bonda. Kulturowy model męskości: Część III.
Casino Royale Casino Royal to juz dwudziesty pierwszy film o Agencie. Jest przedostatnim z do tej pory nakręconych. Pochodzi z roku 2006, a więc powinien przedstawiać mężczyznę jak najbardziej odpowiadającego współczesnym społecznym wymaganiom. To co rzuca się w oczy już na samym początku filmu to niesłychana brutalność i bezwzględność w okazywaniu przez Jamesa przemocy. Według nas owy stopień agresji do której jest zdolny w tym filmie Bond jest o wiele wyższy niż w innych filmach o Agencie 007. Czyżby współczesny mężczyzna zwracał się na nowo do bezkompromisowej, ostrej drapieżności?
Bond i dziewczyna Bonda. Kulturowy model męskości: Część II
Moonraker Hugo Drax to szalony multimiliarder, który chce zniszczyć ludzkość i zastąpić ją nową, wybraną przez siebie, rasą. James Bond podąża jego śladami przez Kalifornię, Włochy i Brazylię, aby finalnie skończyć… w kosmosie, gdyż tam znajduje się tajna baza, do której wysyłani są zaufani ludzi Draxa. Stosowanie przemocy jako środka rozwiązania jest filmie „Moonraker” od samego początku do jego końca. James Bond bije się niemal z każdym oponentem, a jego najbardziej zagorzałym przeciwnikiem jest człowiek o pseudonimie „Szczęki”, z którym ma największą ilość starć na pięści. James Bond walczy również z ninja i najemnikami Draxa, wysadza w powietrze łodzie, na których znajdują się terroryści i walczy w kosmosie. Środki powzięte przez szalonego multimiliardera są ostateczne, w filmie pełno jest różnorodnej broni – od białej, przez maszynową, na laserowej nie kończąc. Przemoc w tej części serii wysunięta jest na pierwszy plan.
Bond i dziewczyna Bonda. Kulturowy model męskości: Część I.
Kulturowy ideał męskości to termin opierający się o koncepcję pojęcia gender, ktore zakłada,  "stworzone przez społeczeństwo role, zachowania, aktywności i atrybuty jakie dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla mężczyzn i kobiet"(WHO)i Kulturowym konstruktem męskości będzie więc zespół cech, ról i zachowań, ktore dane spoeczeństwo uważać będzie za typowo męskie, opisujące pełnowartościowego mężczyznę. Promowany ideał różni się w zależności od kultury jaką rozpatrujemy pod tym kątem, ale rownież okresu, gdyż jako, że jest on spolecznie tworzony, zmienia się w czasie i nie jest dany raz na zawsze.
Piękno kobiecego ciała. Część VI. Ciało esencją kultury.
Niemożliwym jest zdefiniowanie tego jak wygląda kobieta piękna jednoznacznie, tak, aby definicja ta była odpowiednia dla wszystkich ludzi, miejsc, kultur i przedziałów czasowych. Czasami właściwości ciał uznawanych za piękne, w obliczu szerokości geograficznej czy przestrzeni czasowej wydaja się skrajnie inne czy nawet wykluczają się nawzajem. W dobie globalizacji z jednej strony zacierają się różnice w kształtowaniu się wyobrażenia o ideale, ponieważ cały świat ujednolica się. Z drugiej strony poprzez intensywne mieszanie się kultur, uosobienie pięknej kobiety staje się coraz bardziej elastycznym terminem, bardziej różnorodnym i barwnym, akceptującym w swoim obszarze o wiele więcej niż kiedyś.
Piękno kobiecego ciała. Część V. Postmodernizm a ciało.
Dzisiejsza epoka postmodernizmu zaczęła dawać cielesności człowieka dwie nowe drogi. Pierwszą jest moda na indywidualizacje jednostki. Mass media zachęcają odbiorców do podmiotowego traktowania własnej osoby i kreowania siebie według własnej woli, gustu jako osoby niepowtarzalnej i jedynej w swoim rodzaju. Rodzi to możliwość modyfikowania swojego ciała w odstępie od rygoru mody. Można by się jednak zastanawiać na ile autentyczna jest to swoboda. Mimo owego promowania indywidualizmu i akceptacji własnego ciała i jego dowolnej kreacji, ciągle pozostajemy pod wpływem pewnego reżimu producentów np. w kwestii normalizacji rozmiarów ubrań. W sklepach z odzieżą najczęściej nie można dostać bielizny o miseczce większej niż C, co daje do zrozumienia, na jakie ciała szyte są ubrania. Zdaje się, że nie może istnieć żadna, odpowiednio ukształtowana i zdrowa kobieta, która będzie miała miseczkę większą niż C. W sklepach ESPRIT biustonosze o rozmiarze miseczki od A do C mają tylko jedną metkę, na której drobnymi literami napisany jest rozmiar w wersjach dostępnych w różnych krajach. Metka biustonoszy z miseczką D oprócz szablonowej metki posiada jeszcze jedną, z duża czerwoną literą „D” na kremowym tle. Taktyka szycia większości ubrań w jednym rozmiarze wymusza akceptacje znormalizowanych wymiarów ciała, co odbywa się ze szkodą dla ciał odbiegających od tych wymiarów. Jednostki odrzucone przez standardy większości ubrań, mogą starać się lubić swoje ciała, ale równocześnie chcą zmienić swoje ciało na chudsze, niekoniecznie dla samych siebie czy swoich potencjalnych partnerów, ale dla kroju ubrań.
Piękno kobiecego ciała.-część IV-Różne szerokości geograficzne.
Nie należy myśleć, że kobieta, która uznana zostałaby przez przeciętnego Amerykanina lub Europejczyka za piękną, byłaby za taką uważana w innych miejscach na świecie. Termin piękno ciała kobiety w rożnych kulturach znaczyć będzie co innego. O ile kraje szeroko rozumianego zachodu posiadają w miarę jednolite wyobrażenie ideału kobiety, o tyle w innych miejscach świata sprawa ta wygląda nieco odmiennie. Z analizy kanonu piękna można wyprowadzić regułę, mówiącą, że w ubogich społeczeństwach, gdzie większość ludzi jest szczupła, krągłe kształty widziane są jako te pożądane zaś, w kulturach bogatych jako cieszące oko są spostrzegane raczej szczupłe sylwetki. W rożnych kulturach, różne elementy ciała podlegają ocenie — stopy w Chinach i Japonii, szyje w Birmie, w Indiach biust, pośladki u Hotentotów
Piękno kobiecego ciała. - część III- Podróż w czasie
Pierwsze informacje na temat postrzegania kobiecego ciała znajdujemy w malunkach skalnych i prehistorycznych rzeźbach. Podkreślają one bujny erotyzm kobiety oraz jej atrybuty związane z płodnością i rolą matki. Obok skalnych rysunków bizonów często rysowane były same żeńskie organy płciowe. Archeolodzy badający znalezione na terenie zachodniej Europy figurki, uważają , że są one pierwszym kobiecym bóstwem oraz ideałem kobiety. Nazwano je wspólną nazwą-Wenus dlatego pojawiły się między innymi; Wenus z Willendorfu w Austrii, Wenus z Lespugue we Francja, Wenus z Gagarino nad Donem. Pożądana kobieta prehistoryczna o bujnych krągłych kształtach, z dużymi przerysowanymi organami płciowymi, była silną matką zdolną do wydania na świat potomstwa i wykarmienia go obfitymi piersiami. Możemy domyślać się, że zwykłym kobieta do owego ideału trudno było się upodobnić. Nie każda kobieta, żyjąca w trudnych warunkach zimnej groty, narażona na nieposkromione żywioły, często trudny klimat i choroby, była podobna do przedstawionych figurek i obrazów . Wizerunek kobiety szczuplej, kojarzony był pewnie z głodem, biedą, trudnościami losu, zaś jej przeciwieństwo ze szczęściem i dobrobytem. Ideał ciężko było osiągnąć, jednak istniał i na jego podstawie z dużym prawdopodobieństwem możemy przepuszczać, że mężczyźni poszukiwali cech ideału podczas wyboru swoich partnerek.
Piękno ciała kobiety. - część II-Ciało kobiety w kulturze zachodu.
Piękna kobieta w kulturze zachodniej to w pewnym sensie towar. Bardzo wiele produktów promowanych jest poprzez kobiecą cielesność. W reklamach auta przedstawione są w towarzystwie ładnych pań opartych zalotnie o dach pojazdu, pasty do zębów promowane są przez pełne ponętne kobiece usta, żadne targi czy promocje nie mogą obejść się bez obecności młodych hostess o miłej aparycji. Rozwijająca się branża filmów porno, ciesząca się wielką popularnością, a jednocześnie będąca często prostą drogą dla ładnych dziewczyn do wyrwania się z nizin społecznych również jest przykładem cielesnego towaru
Piękno ciała kobiety. Piękno uniwersalne. Tożsamość a ciało. - część I
Wygląd człowieka jest jednym z najważniejszych czynników tworzenia jego tożsamości oraz budowania relacji z innymi ludźmi. Wpływa on na przypisywanie ludziom i sobie odpowiednich cech oraz na przewidywaniu ich zachowań w przyszłości. Często posiadamy wyobrażenie o osobach brzydkich czy ładnych, przez co odpowiednio modyfikujemy swoje zachowanie względem tych osób tak, aby potwierdzić owo wyobrażenie, co stawać się może przyczyną tzw. „samospełniającego się proroctwa”. Innym pojęciem związanym z postrzeganiem ludzi poprzez pryzmat ich cielesności jest tzw. „efekt aureoli” czyli ocenianie atrakcyjność fizycznej dodatnio zaś brzydoty ujemnie przez co ładnym osobom z góry przypisujemy lepsze cechy charakteru niż brzydszym. Obcowanie z osobą ładną sprawia nam przyjemność estetyczną, co sprzyja postrzeganiu ludzi ładnych jako pozytywnych. Owa skłonność do przypisywania osobom ładnym dobrych cech jest swoistego rodzaju odbiciem kultury w jakiej oceniający żyją, bo w kulturze zachodniej podobającym się przypisywać będziemy inteligencje i sukces, w kulturach kolektywnych skłonność do kooperacji i większą troskę o innych. Między innymi te zjawiska sprawiają, że atrakcyjność ciała jako obszar wyrażania siebie i kultury w której żyjemy, czynnika formułującego więzi i relacje z innymi ludźmi stał się tematem dyskusji naukowej na polu socjologii i innych nauk humanistycznych.
 
1 , 2 , 3